Bezinning

Leeglopen
Eind vorige eeuw (!) ben ik naar Santiago gelopen. Wat de eerste paar weken vakantie is wordt gaandeweg een bezinningstocht. Drie maanden de weg gaan die je is voorgegaan. Drie maanden geen agenda, leeg worden, raken aan je grenzen, merken wat je bezielt, ontvangen worden.
Niet alleen productie draaien
Of het nu pastoresteams zijn of bezinningscentra, of het nu redacties zijn van een tijdschrift of kerkenraden, steeds meer zijn we geneigd productie te draaien. Het is goed je te bezinnen op je onderlinge relaties of de missie die je hebt, op je verhouding met de Ene, op …?
Spelen
Je kunt dat op heel verschillende manieren: aan de hand van bibliodrama, in confrontatie met kunst, in gesprek met een film of poëzie.

muziek: Stijn van der Loo, i.o Katharsis, Tilburg

op weg met wie?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Emmaus
Zwaar is de weg, een aftocht zonder Hem.
Bedrukt gaan wij, ontzet; geen oog meer voor het licht,
hoop achter ons.

Komt op ons toe, vraagt wat er is gebeurd,
een vreemde grensganger. Wij spreken struikelend,
verward verhaal:

‘een mens die zag, een woord van leven sprak,
hoop op bevrijding gaf; haat en verraad opriep.
Weg, dood, gegaan.’

Hij trekt van leer met Mozes aan zijn zij
en laat ons alle kanten van de schriften zien.
Zij klinken nieuw.

‘Blijf ons nabij in deze avondval.’
Hij breekt het brood met ons, het licht breekt in ons door
en keert ons om.

Wij keren om, geen duister houdt ons vast.
Zo gaan wij opgewekt en met een last van licht,
een lopend vuur.

‘Hij is met ons’, wij roepen elkaar toe,
een woord dat leven doet, het brood dat breken moet,
God, zo nabij.

 

Comments are closed.